Сахоби сурх

Шуд доми ин чахонталабон инкилоби сурх,
Бояд кашид аз рухи ишон никоби сурх.
Эй лола, дил ба зохири афсунгараш мадех,
Борони захр мечакад аз ин сахоби сурх.
Эй толиби тарики рахоиш, кучо, кучо?
Чуз шахри бардаги набарад ин сароби сурх.
То бо бихурдаем чу тифлон фиреби у,
Гумрах, чахониён, нашавед аз хитоби сурх.
Дар иштиъоли хоки Хуросон бидидаам,
Эй гофилони давр, хама печу тоби сурх.
Таърих агар казовати бедурду гаш кунад,
Маълум мешавад амали носавоби сурх.

سحاب سرخ

شد دام این جهانطلبان انقلاب سرخ

باید کشید از رخ ایشان نقاب سرخ

ای لاله دل به ظاهر افسونگرش مده

باران زهر می چکد از این سحاب سرخ

ای طالب طریق رهایش، کجا، کجا؟

جز شهر بردگی نبرد این سراب سرخ

تا ما بخورده ایم چو طفلان فریب او

گمره جهانیان نشوید از خطاب سرخ

در اشتعال خاک خراسان بدیده ام

ای غافلان دور همه پیچ و تاب سرخ

تاریخ اگر قضاوت بی دردو غش کند

معلوم می شود عمل ناصواب سرخ